Tworzenie scenografii

Najprostsza scenografia składać się może z trzech warstw (program operuje na dwuwymiarowych warstwach, umieszczonych jedna nad drugą). Pierwszą jest warstwa tła (Warstwa studio). Na tej warstwie może być umieszczony dowolny obraz przedstawiający wnętrze studia. Obraz zostanie przeskalowany tak, że będzie wypełniał całą klatkę wideo (w ustalonej wcześniej rozdzielczości).

W dalszej kolejności dodać należy warstwy reprezentujące źródła sygnału – źródło A (Talent) i źródło B (Ekran). Oba można umieścić w dowolnym miejscu ekranu i dowolnie przeskalować. Pierwsze reprezentuje postać prezentera, drugie – miejsce, w którym mogą być w studio wyświetlane dodatkowe treści (materiał filmowy, plansze itp), czyli wirtualny ekran.

Warstwa Talent powinna znajdować się na samym wierzchu, aby prezenter nie został przypadkowo zasłonięty. Program pozwala jednak w dowolnym momencie zmienić kolejność dodanych już warstw.

W tym momencie studio jest gotowe do użytku w module Produkcja na żywo-Live Production. Jak widać edytor Virtualset Maker jest bardzo prostym w użyciu narzędziem, pozwalającym w kilka chwil stworzyć nową scenografię wirtualnego studio z ułożonych na sobie warstw.

Dodatkowo studio można uzupełnić warstwą obiektu, na której można umieścić np. znak graficzny stacji TV. Warstwę tę można skalując i przesuwając umieścić np. w rogu ekranu .

Możliwe jest też stworzenie scenografii studia z dwóch warstw – np. tła (Warstwa studia) i prezentera (Talent – Źródło A). Wtedy prezenter będzie poruszał się na tle wczytanego obrazka.

Jeżeli utworzymy scenografie z dwóch warstw – np. ekranu (Źródło B) i prezentera (Talent- Źródło A) wtedy prezenter będzie poruszał się na tle tego co będzie aktualnie wyświetlane na ekranie. Jeżeli na ekranie będzie wyświetlany film z obrazem ulicy będzie to tłem dla naszego prezentera.

Tak utworzoną kompozycję można zapisać i staje się ona natychmiast dostępna w module emisyjnym.

Wraz z systemem TVS dostarczany jest oczywiście zestaw gotowych scenografii, których można użyć do emisji programu. Każdą z tych dostarczonych w pakiecie scenografii można też edytować za pomocą modułu edytora Virtualset Maker.

W wypadku gotowych scenografii użytkownik ma m. in. następujące możliwości edycyjne:

• ukrywanie/odkrywanie wybranych warstw – najprostszy sposób uzyskania innej wersji tego samego studio np. ukrywamy stół za którym powinien siedzieć prezenter w studio uzyskując scenografię studia otwartego.
• wstawianie dodatkowych grafik w określone miejsca setów – niektóre kompozycje mają w projekcie warstwy przeznaczone na dodatkową grafikę.

Jedynym ograniczeniem występującym w wypadku edycji gotowej scenografii (względem kompozycji tworzonej od podstaw przez użytkownika), jest brak możliwości modyfikacji warstw źródeł (A i B). Gdyby jednak modyfikacja ta była konieczna, można ją uzyskać przez usunięcie danej warstwy i jej ponowne dodanie.

Ze względu na fakt, że struktura gotowych scenografii może być bardzo rozbudowana (wielowarstwowa), łatwo przypadkiem “popsuć” taką kompozycję, np. usuwając jedną z warstw. Aby uchronić użytkownika przed tego typu błędem, dostarczone w pakiecie scenografie są zabezpieczone przed modyfikacją – po ich zmianie można je zapisać tylko pod nową nazwą.

System TVS dostarczany jest ze zbiorem gotowych scenografii , czyli wystrojów wirtualnego studio. Dodatkowe scenografie są też możliwe do pobrania ze strony Datavideo. Dzięki edytorowi  Virtualset Maker   każdy z użytkowników może dokonać w nich modyfikacji lub stworzyć scenografię własnego studio.

Z punktu widzenia modułu Produkcja na żywo – Live Production nie ma różnicy między scenografiami, niezależnie, jak zostały utworzone. Warto zwrócić uwagę, że niektóre funkcje, takie jak przypisanie sygnałów (media, kamera, obrazek) do źródeł następuje dopiero w w/w module, a nie w edytorze.

W edytorze  nowe studio składa się z płaskich warstw, przygotowanych wcześniej, np. w Photoshopie , 3Ds Maxie czy GIMPie. Na oryginalnej scenografii studia (dostarczanej  w pakiecie) nie można wykonywać żadnych operacji , plik jest zabezpieczony – wcześniej trzeba stworzyć kopię i dopiero ją modyfikować. Za to po utworzeniu kopii, poprzednie studio i zmodyfikowane nie różnią się dla programu niczym.